doead

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

doead /dùä̯d/

  1. neet mieë laevendj (veural van luuj)
  2. (euverdrechtelik) sónger doorblojing (gezag van óngerkeuldje vingere)
  3. (euverdrechtelik) stil, sónger (väöl) luuj
    Dao is 't al jaore doead in die kefee; dao is gèn kloeaten oet.
  4. (euverdrechtelik) óngemekkelik (gezag van 't geveul det m'n op 'n plaats krieg)
    De stumming waas doead op det fieës.
Aafbraeking
  • doead
Raod

't Waord "doead" is veural van toepassing op miense; bieëster gaon "kepot": Haoltj mich meh det kepot paerd oete stal.

Synoniem
Aafleijinge
Zagswies
  • (al) doead en begrave zeen: nao ónverhöds te sterven al begrave zeen
    De veurige waek leep t'r nag euvere straot en noe is t'r al doead en begrave; waat geit d'n tied toch flot.
  • Dao geit nemes doead van: Dat is neet zoea erg.
    Van e bietje zandj inne móndj dao geit nemes doead van.
  • Es se daobie ónger 'nen trein kums, bös se doead: Dien krenkdje, wónj of óngestèldjheid is gaar neet zoea erg (wuuert gezag wen emes ónterech zitj te klage).
  • 'nen doeaje vinger: 'ne vinger dae wit oetzuutj dore kaaj (ómdet de doorstruiming van 't blood eweg is)

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif doeaje doeajen doeaj doead doeaj doead doead
IPA /dùä̯jə/ /dùä̯jən/ /dùä̯j/ /dùä̯d/ /dùä̯j/ /dùä̯d/ /dùä̯d/
partitief sjrif doeads
IPA /dùä̯d̥s/ /dùä̯dz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) doeads (toe) (wie) doeadj (geer)
IPA /wì: dùä̯d̥s tú:/ /wì: dùä̯ɟ̊ ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) doeajers (toe) (wie) doeajertj (geer)
IPA /wì: dùä̯jər̥s tú:/ /wì: dùä̯jər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke[bewirk]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

doead /dùä̯d/

  1. op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • doead
Aafleijinge

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

doead m /dùä̯d/

  1. d'n toestandj worin emes zich bevindj wen d'r gestórven is, d'n toestandj nao 't laeve
  2. 't aafloupe van 't laeve zelf, d'n euvergank van 't laeve nao d'n [1]
Aafbraeking
  • doead
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • aan get (nag) minder dinken es anen eigen doead: örges gaar neet aan dinke
    Aan die èrfenis dink ich nag minder es aan mienen doead.
  • d'n doead inne ougen höbbe: oetzeen ofwen me nimmieë lang laef
  • d'n Doead mót 'n oearzaak höbbe: Dore ónwersjienlikste oearzake kónne luuj sterve.
  • maord en doeadslaag

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif doead
IPA /dùä̯/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif doead
IPA /dùä̯/

In anger spraoke[bewirk]