diek

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Bieveugelik naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

diek /dikʲ/

  1. mit 'ne verhajingsgewies groeaten ómvank (wie van 't lief)
    Bao, waat haet dae tonnen diekke boek; dem zów ich waal 'ns naaks wille zeen!
  2. mit 'ne verhajingsgewies groeaten ómtrèk
  3. mit 'n verhajingsgewies groeate waesdoorsneej
  4. de ieëre verneumdje waesdoorsneej höbbendj
    Det gaat is eine vinger diek.
  5. nej aanein geslaote
    Kies waat 'nen diekke mis boete.
  6. bao neet vleujbaar
Aafbraeking
  • diek
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Antonieme
Zagswies
  • De dómste/stómste boeren höbbe de diekste aerpel: Me kump wiejer mit gelök es mit verstandj.
  • diek doon: imponerendj gedraag vertuuene
  • zich 'nen diekke make: zich ónnuuedig örges drök euver make (veural veur te stute)
  • 'nen diekke boer
  • 'nen diekke mollie
  • 'nen diekke menister
  • zoea diek wie 'n tón

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad predikatief
mannelik vrouwelik ónziejig geslechtelik ónziejig
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
positief sjrif diekke diekken diekke diek diekke diek diek
IPA /dikʲe/ /dikʲen/ /dikʲe/ /dikʲ/ /digʲ/ /dikʲe/ /dikʲ/ /digʲ/ /dikʲ/ /digʲ/
kómparatief sjrif diekkere diekkeren diekker diekker diekker diekker diekkert
IPA /dikʲərə/ /dikʲərən/ /dikʲər/ /dikʲər/ /dikʲər/ /dikʲər/ /dikʲər̥t/ /dikʲərd/
superlatief sjrif diekste dieksten diekste diekste diekste diekste diekste
IPA /dikste/ /diksten/ /dikste/ /dikste/ /dikste/ /dikste/ /dikste/
partitief sjrif dieks
IPA /diks/ /digz/
inkelvaad mieëvaad
flexieadverbiaal
(positief)
sjrif (wie) dieks (toe) (wie) diek (geer)
IPA /wì: diks tú:/ /wì: dikʲ ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal
(kómparatief)
sjrif (wie) diekkers (toe) (wie) diekkertj (geer)
IPA /wì: dikʲər̥s tú:/ /wì: dikʲər̥c ʝ̊é:r/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]

[5]

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

diek /dikʲ/

  1. (synoniem) anger waord veur gans
Aafbraeking
  • diek

Verbuging[bewirk]

adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif diek
IPA /dikʲ/ /digʲ/
kómparatief sjrif diekker
IPA /dikʲər/

Biewaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

diek /dikʲ/

  1. op 'n [↑] meneer
Aafbraeking
  • diek

Verbuging[bewirk]

adverbiaal
radikaal liaison
positief sjrif diek
IPA /dikʲ/ /digʲ/
kómparatief sjrif diekker
IPA /dikʲər/
superlatief sjrif diekste
IPA /dikste/
'nen diek

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

diek m /dí:kʲ/

  1. 'ne kónsmaesig aangelagdje, hoger-gelaenge, rechte waeg door e zómpetig gebied
  2. 'n waterkieëring van zandj veur 't achterligkendj landj te besjurme
Aafbraeking
  • diek
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Tösse de Plak enne baek ligk mer e lieëg diekske.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif diek dieke dieken
IPA /dí:kʲ/ /dí:gʲ/ /dí:kʲe/ /dí:kʲen/
dim. sjrif diekske dieksken diekskes
IPA /dí:kskʲe/ /dí:kskʲen/ /dí:kskʲes/ /dí:kskʲez/
dat. sjrif diek dieke dieken
IPA /dí:kʲ/ /dí:gʲ/ /dí:kʲe/ /dí:kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

Eigenaam[bewirk]

Lemma[bewirk]

d'n Diek m /dí:kʲ/

  1. (eigenaam) de straot die van 't dörp nao de Berg löp
Raod

Wie alle eigename sjrieve v'r "Diek" mit 'n houflètter. Door technische raejene steit 't gesjreve mit 'n klein lètter in 't verbugingstabelke hie-ónger.

Aafbraeking
  • Diek
Aafleijinge
Zagswies
  • d'n Diek höbbe ze ane begin vanne neugentieëndjen ieëw aangelag veur 't dörp te verbinje mitte Berg; ane noordrandj ligk de Plak en in 't zuje ligk de Polder.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif diek
IPA /dí:kʲ/ /dí:gʲ/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif diek
IPA /dí:kʲ/ /dí:gʲ/

In anger spraoke[bewirk]