oettrèkke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich trèk get oet mer ich trèk get oet det ich get oettrèk ich höb get oetgetroch
IPA /ɪç tr̥e̞kʲ çæd 'ú:t/ /mær‿ɪ̽ç tr̥e̞kʲ çæd 'ú:t/ /dæd‿ɪ̽ʝ ʝæd ú:tr̥e̞kʲ/ /ɪç‿œ̽b ʝæd ú:tɣ̊ətr̥ɒx/

oettrèkke /ú:tr̥e̞kʲe/

  1. (óneuvergenkelik) dimmenstratief róndjloupen es 'n groep ,ot imofpr,em aam
    De fómfaar mót dalik oettrèkke.
  2. (euvergenkelik) get kleins en meis lankwerpigs örges oet haole (wie 'ne splintjer mit 'n pincet)
  3. (euvergenkelik) tied of geldj besjikbaar maken örges veur
    Die höbbe vief oer oetgetroch veur det ganse gebeure.
Raod

Veure oetgebrèdjer beteikenisse van [2] wuuert 't waord "oetriete" gebroek. Dit waord wuuert neet gebroek veur 't aafdoon van kleier; det is "oetdoon".

Aafbraeking
  • oet-trèk-ke
Verwantje wäörd
Homofoon
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif oettrèk oettrèks oettrèk oettrèkke oettrèkken oettrèk oettrèkke oettrèkken oettrèkkendj
IPA /ú:tr̥e̞kʲ/ /ú:tr̥e̞gʲ/ /ú:tr̥e̞ks/ /ú:tr̥e̞gz/ /ú:tr̥e̞kʲ/ /ú:tr̥e̞gʲ/ /ú:tr̥e̞kʲe/ /ú:tr̥e̞kʲen/ /ú:tr̥e̞kʲ/ /ú:tr̥e̞gʲ/ /ú:tr̥e̞kʲe/ /ú:tr̥e̞kʲen/ /ú:tr̥e̞kʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif oettroch oettrochs oettroch oettrochte oettrochten oettroch oettrochte oettrochten oetgetroch
IPA /ú:tr̥ɒx/ /ú:tr̥ɒɣ/ /ú:tr̥ɒxs/ /ú:tr̥ɒɣz/ /ú:tr̥ɒx/ /ú:tr̥ɒɣ/ /ú:tr̥ɒxtə/ /ú:tr̥ɒxtən/ /ú:tr̥ɒx/ /ú:tr̥ɒɣ/ /ú:tr̥ɒxtə/ /ú:tr̥ɒxtən/ /ú:tɣ̊ətr̥ɒx/ /ú:tɣ̊ətr̥ɒɣ/
gebi-jjendje wies sjrif trèk oet! trèkke-v'r oet trèktj oet!
trèk oet!
IPA /tr̥e̞gʲ ú:t/ /tr̥e̞gʲ ú:d/ /tr̥e̞kʲever ú:t/ /tr̥e̞kʲever ú:d/ /tr̥e̞gɟ ú:t/
/tr̥e̞gʲ ú:t/
/tr̥e̞gɟ ú:d/
/tr̥e̞gʲ ú:d/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif oettrèkke oettrèkken oetgetrèk ó oettrèkke oettrèkken oettrèkkentaere oettrèkkentaeren oetgetrèkke oetgetrèkken
IPA /ú:tr̥e̞kʲe/ /ú:tr̥e̞kʲen/ /ú:tɣ̊ətr̥e̞kʲ/ /ú:tɣ̊ətr̥e̞gʲ/ /ú:tr̥e̞kʲe/ /ú:tr̥e̞kʲen/ /ú:tr̥e̞kʲen̥'tɛ̀:re/ /ú:tr̥e̞kʲen̥'tɛ̀:ren/ /ú:tɣ̊ətr̥e̞kʲe/ /ú:tɣ̊ətr̥e̞kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[2]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

oettrèkke ó /ú:tr̥e̞kʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van oettrèkke
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • oet-trèk-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif oettrèkke oettrèkken
IPA /ú:tr̥e̞kʲe/ /ú:tr̥e̞kʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif oettrèkke oettrèkken
IPA /ú:tr̥e̞kʲe/ /ú:tr̥e̞kʲen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

oettrèkke /ú:tr̥e̞kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van oettrèkke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van oettrèkke
Aafbraeking
  • oet-trèk-ke