trèkke

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

trèkke /tr̥e̞kʲe/

  1. mit zich mitsleipe door krach örges op te zitte, veur 't zwaordjepuntj krach zitten inne richting eweg van 't veurwerp
    Pietje troch dae zak achter zich aan.
  2. op zichzelf aan haole
    Trèk dae raam 'ns toe.
  3. oet 'n ómhölsel haole
  4. bepaole welk laot wintj
    Ich geluif det ze-n ederen tieëndje vanne maondj trèkke.
  5. 'n aaftrèksel örges van make
    Doe mós d'n tieë efkes get langer laote trèkke.
    Det vleis mót nag 'n oer trèkke; dan smaak die sop dalik hieël good.
  6. 'nen tandj oet 't gebeet haole
    Laot dich die gebeet 'ns bekieke, went dao mót van alles getroch waere es det zoea blief.
  7. 'n lien aanbringen of 'n lienvörmige bewaeging make
  8. 'n oetkieëring höbbe
    Dae trèk al jaoren inplaats det t'r geit wirke.
  9. de stumbuus van e blaosinsterment langer make
  10. 'ne sterken toeveur van lóch höbbe (veural gezag bie 'ne kaje lóchstroum)
    Dooch dae raam 'ns toe; 't trèk mich inne nak!
  11. zich örges op aan begaeven of bewaege
  12. te stried gaon
Aafbraeking
  • trèk-ke
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Det kan de grieze neet trèkke: Det is neet te betale (veur mich).
  • emes ane jas trèkke
  • emes de meek oet trèkke
  • emes puuetje trèkke
  • mit e bein trekke: ei bein minder krachtig gebroeken es 't anger, mank loupe
  • trèkken op: wuuert gebroek mit 'n plaatsvermeljing, op die plaats maotsjappelike kóntakten höbbe
    Mien oma haet ummer op Berg getroch, meh zie wóndje in Mofert.
  • sjuumke trèkke
  • trèkke veur emes/get: zich aangetroch veule veur emes/get en dao ouch mote veur doon
    Det siert tich des se zoea veur dien ajers trèks.
  • zich de haoren oete kop trèkke van spiet: hieël väöl spiet höbbe
  • zich lank trèkke:
    1. (óneuvergenkelik) lang doere
    2. (óneuvergenkelik) lank in aafstandj zeen
      (óneuvergenkelik) (euverdrechtelik) es hieël lank ervare (gezag van 'ne waeg)
      Ich leep mit mie moder nao de kèrmis in Berg; dae waeg troch zich hieël lank, meh wens se noe mitte wage geis is det mer 'ne kattesprunk.
  • zich van gietsigheid 'n brieëm dore reet trèkke

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif trèk trèks trèk trèkke trèkken trèk trèkke trèkken trèkkendj
IPA /tr̥e̞kʲ/ /tr̥e̞gʲ/ /tr̥e̞ks/ /tr̥e̞gz/ /tr̥e̞kʲ/ /tr̥e̞gʲ/ /tr̥e̞kʲe/ /tr̥e̞kʲen/ /tr̥e̞kʲ/ /tr̥e̞gʲ/ /tr̥e̞kʲe/ /tr̥e̞kʲen/ /tr̥e̞kʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif troch trochs troch trochte trochten troch trochte trochten getroch
IPA /tr̥ɒx/ /tr̥ɒɣ/ /tr̥ɒxs/ /tr̥ɒɣz/ /tr̥ɒx/ /tr̥ɒɣ/ /tr̥ɒxtə/ /tr̥ɒxtən/ /tr̥ɒx/ /tr̥ɒɣ/ /tr̥ɒxtə/ /tr̥ɒxtən/ /ɣə'tr̥ɒx/ /ɣə'tr̥ɒɣ/
gebi-jjendje wies sjrif trèk! trèkke-v'r trèktj!
trèk!
IPA /tr̥e̞kʲ/ /tr̥e̞gʲ/ /tr̥e̞kʲever/ /tr̥e̞kc/
/tr̥e̞kʲ/
/tr̥e̞gɟ/
/tr̥e̞gʲ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif trèkke trèkken getrèk ó trèkke trèkken trèkkentaere trèkkentaeren getrèkke getrèkken
IPA /tr̥e̞kʲe/ /tr̥e̞kʲen/ /ɣə'tr̥e̞kʲ/ /ɣə'tr̥e̞gʲ/ /tr̥e̞kʲe/ /tr̥e̞kʲen/ /tr̥e̞kʲen̥'tɛ̀:re/ /tr̥e̞kʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'tr̥e̞kʲe/ /ɣə'tr̥e̞kʲen/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[10]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

trèkke ó /tr̥e̞kʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van trèkke
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • trèk-ke

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif trèkke trèkken
IPA /tr̥e̞kʲe/ /tr̥e̞kʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif trèkke trèkken
IPA /tr̥e̞kʲe/ /tr̥e̞kʲen/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

trèkke /tr̥e̞kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van trèkke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van trèkke
Aafbraeking
  • trèk-ke

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

trèkke /tr̥e̞kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëvaadsvorm van trèk
Aafbraeking
  • trèk-ke