opkómme

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich kóm op mer ich kóm op det ich opkóm ich bön opgekómme
IPA /ɪç kʊ̀m 'ɒp/ /mær‿ɪ̽ç kʊ̀m 'ɒp/ /dæd‿ɪ̽ʝ ɒpkʊ̀m/ /ɪʝ bœ̀n ɒpɣ̊əkʊ́mə/

opkómme /ɒpkʊ́mə/

  1. (ergatief) inne richting nao baove kómme
  2. (ergatief) korterbie kómme (wie van ónwaer)
  3. (ergatief) zichbaar grujje van plantjen innen haof
  4. (ergatief) zich inne geis vörme (van e dinkbeeldj)
  5. (ergatief) oppe buun kómme, oppe buun traeje
  6. (ergatief) (~ veur emes) emes mit wäörd verdaejige
Aafbraeking
  • op-kóm-me
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif opkóm opkums opkump opkómme opkómmen opkómp opkómme opkómmen opkómmendj
IPA /ɒpkʊ̀m/ /ɒpkǿm̥s/ /ɒpkǿmz/ /ɒpkǿm̥p/ /ɒpkǿmb/ /ɒpkʊ́mə/ /ɒpkʊ́mən/ /ɒpkʊ̀m̥p/ /ɒpkʊ̀mb/ /ɒpkʊ́mə/ /ɒpkʊ́mən/ /ɒpkʊ́məɲɟ/
vergangen tied sjrif opkwaam
opkoom
opkaam
opkwoom
opkwaams
opkooms
opkaams
opkwooms
opkwaam
opkoom
opkaam
opkwoom
opkome opkomen opkwaamp
opkoomp
opkaamp
opkwoomp
opkome opkomen opgekómme opgekómmen
IPA /ɒpkw̥á:m/
/ɒpkò:m/
/ɒpká:m/
/ɒpkw̥ò:m/
/ɒpkw̥á:m̥s/
/ɒpkò:m̥s/
/ɒpká:m̥s/
/ɒpkw̥ò:m̥s/
/ɒpkw̥á:mz/
/ɒpkò:mz/
/ɒpká:mz/
/ɒpkw̥ò:mz/
/ɒpkw̥á:m/
/ɒpkò:m/
/ɒpká:m/
/ɒpkw̥ò:m/
/ɒpkó:mə/ /ɒpkó:mən/ /ɒpkw̥á:m̥p/
/ɒpkò:m̥p/
/ɒpká:m̥p/
/ɒpkw̥ò:m̥p/
/ɒpkw̥á:mb/
/ɒpkò:mb/
/ɒpká:mb/
/ɒpkw̥ò:mb/
/ɒpkó:mə/ /ɒpkó:mən/ /ɒpɣ̊əkʊ́mə/ /ɒpɣ̊əkʊ́mən/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif opkoom opkooms opkoom opkome opkomen opkoomp opkome opkomen opgekómme opgekómmen
IPA /ɒpkò:m/ /ɒpkò:m̥s/ /ɒpkò:mz/ /ɒpkò:m/ /ɒpkó:mə/ /ɒpkó:mən/ /ɒpkò:m̥p/ /ɒpkò:mb/ /ɒpkó:mə/ /ɒpkó:mən/ /ɒpɣ̊əkʊ́mə/ /ɒpɣ̊əkʊ́mən/
gebi-jjendje wies sjrif kóm op! kómme-v'r op kómtj op!
IPA /kʊ́m ɒp/ /kʊ́m ɒb/ /kʊ́məvər ɒp/ /kʊ́məvər ɒb/ /kʊ̀m̥c ɒp/ /kʊ̀m̥c ɒb/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif opkómme opkómmen opkómme opkómmen opkómmentaere opkómmentaeren opgekómme opgekómmen
IPA /ɒpkʊ́mə/ /ɒpkʊ́mən/ /ɒpkʊ́mə/ /ɒpkʊ́mən/ /ɒpkʊ́mən̥'tɛ̀:re/ /ɒpkʊ́mən̥'tɛ̀:ren/ /ɒpɣ̊əkʊ́mə/ /ɒpɣ̊əkʊ́mən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

opkómme ó /ɒpkʊ́mə/

  1. (gerundium) gerundium II van opkómme
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • op-kóm-me

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif opkómme opkómmen
IPA /ɒpkʊ́mə/ /ɒpkʊ́mən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif opkómme opkómmen
IPA /ɒpkʊ́mə/ /ɒpkʊ́mən/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

opkómme /ɒpkʊ́mə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van opkómme
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van opkómme
Aafbraeking
  • op-kóm-me