oploupe

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

houfzats naevesjikkendj óngersjikkendj deilwaord
sjrif ich loup ɒp mer ich loup ɒp det ich oploup ich bön opgeloupe
IPA /ɪç lɒ́u̯b 'ɒp/ /mær‿ɪ̽ç lɒ́u̯b 'ɒp/ /dæd‿ɪ̽ʝ ɒpl̥ɒ́u̯p/ /ɪʝ bœ̀n ɒpɣ̊əlɒ́u̯pə/

oploupe /ɒpl̥ɒ́u̯pə/

  1. (ergatief) loupendj nao 'n hoger plaats gaon
    Ich leep de trap op en toe veel mich det oete henj.
  2. (ergatief) loupendj e vlaak betraeje
    Doe mós 't paad oploupen en neet euver 't graas traeje.
  3. (ergatief) diekker waere
    Die koe is gans opgeloupe.
  4. (ergatief) e grótter bedraag vörme doordet ummer mieë daobie kump
  5. (ergatief) in e sjeif vlaak nao baove staon (wie van 'ne berg of 'n straot)
  6. (synoniem) (euvergenkelik) anger waord veur opdoon ('ne sjejjeliken toestandj kriege)
Aafbraeking
  • op-lou-pe
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Samestèlling

Verveuging[bewirk]

(det ...) ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif oploup oplöps
opluips
oplöp
opluip
oploupe oploupen oplop oploupe oploupen oploupendj
IPA /ɒpl̥ɒ́u̯p/ /ɒpl̥ɒ́u̯b/ /ɒpl̥œps/
/ɒpl̥œ́i̯ps/
/ɒpl̥œbz/
/ɒpl̥œ́i̯bz/
/ɒpl̥œp/
/ɒpl̥œ́i̯p/
/ɒpl̥œb/
/ɒpl̥œ́i̯b/
/ɒpl̥ɒ́u̯pə/ /ɒpl̥ɒ́u̯pən/ /ɒpl̥ɒp/ /ɒpl̥ɒb/ /ɒpl̥ɒ́u̯pə/ /ɒpl̥ɒ́u̯pən/ /ɒpl̥ɒ́u̯pəɲɟ/
vergangen tied sjrif opleep opleeps opleep oplepe oplepen opleep oplepe oplepen opgeloupe opgeloupen
IPA /ɒpl̥è:p/ /ɒpl̥è:b/ /ɒpl̥è:ps/ /ɒpl̥è:bz/ /ɒpl̥è:p/ /ɒpl̥è:b/ /ɒpl̥è:pe/ /ɒpl̥è:pen/ /ɒpl̥è:p/ /ɒpl̥è:b/ /ɒpl̥è:pe/ /ɒpl̥è:pen/ /ɒpɣ̊əlɒ́u̯pə/ /ɒpɣ̊əlɒ́u̯pən/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif oploop oploops oploop oplope oplopen oploop oplope oplopen opgeloupe opgeloupen
IPA /ɒpl̥ò:p/ /ɒpl̥ò:b/ /ɒpl̥ò:ps/ /ɒpl̥ò:bz/ /ɒpl̥ò:p/ /ɒpl̥ò:b/ /ɒpl̥ò:pə/ /ɒpl̥ò:pən/ /ɒpl̥ò:p/ /ɒpl̥ò:b/ /ɒpl̥ò:pə/ /ɒpl̥ò:pən/ /ɒpɣ̊əlɒ́u̯pə/ /ɒpɣ̊əlɒ́u̯pən/
gebi-jjendje wies sjrif loup op! loupe-v'r op louptj op!
loptj op!
IPA /lɒ́u̯b ɒp/ /lɒ́u̯b ɒb/ /lɒ́u̯pəvər ɒp/ /lɒ́u̯pəvər ɒb/ /lɒ́u̯bɟ ɒp/
/lɒbɟ ɒp/
/lɒ́u̯bɟ ɒb/
/lɒbɟ ɒb/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif oploupe oploupen opgeloup ó oploupe oploupen oploupentaere oploupentaeren opgeloupe opgeloupen
IPA /ɒpl̥ɒ́u̯pə/ /ɒpl̥ɒ́u̯pən/ /ɒpɣ̊əlɒ́u̯p/ /ɒpɣ̊əlɒ́u̯b/ /ɒpl̥ɒ́u̯pə/ /ɒpl̥ɒ́u̯pən/ /ɒpl̥ɒ́u̯pən̥'tɛ̀:re/ /ɒpl̥ɒ́u̯pən̥'tɛ̀:ren/ /ɒpɣ̊əlɒ́u̯pə/ /ɒpɣ̊əlɒ́u̯pən/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

oploupe ó /ɒpl̥ɒ́u̯pə/

  1. (gerundium) gerundium II van oploupe
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • op-lou-pe

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif oploupe oploupen
IPA /ɒpl̥ɒ́u̯pə/ /ɒpl̥ɒ́u̯pən/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif oploupe oploupen
IPA /ɒpl̥ɒ́u̯pə/ /ɒpl̥ɒ́u̯pən/


Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

oploupe /ɒpl̥ɒ́u̯pə/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van oploupe
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van oploupe
Aafbraeking
  • op-lou-pe