vuur

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

vuur

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

vuur ó /vʉ̜́:r/

  1. (sjemie) e luchtendj versjiensel det óntsteit wen me get verbrandj
  2. (euverdrechtelik) 'n besjeting mit waopes
  3. (synoniem) anger waord veur aanstaeker
Aafbraeking
  • vuur
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • mit vuur spele: bewós hieël groeate riskaasjes make
  • veur heite vuurder staon

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif vuur vuurder
IPA /vʉ̜́:r/ /vʉ̜́:rdər/
dim. sjrif vuurke vuurken vuurkes
IPA /vʉ̜́:r̥kʲe/ /vʉ̜́:r̥kʲen/ /vʉ̜́:r̥kʲes/ /vʉ̜́:r̥kʲez/
dat. sjrif vuur vuurder
IPA /vʉ̜́:r/ /vʉ̜́:rdər/

In anger spraoke[bewirk]

[1]