óntvange

Algemein Gesjreve Limburgs

Wirkwaord

óntvange (Nederlands: ontvangen)

• Mofers: ó~ntva\nge

Verveuging

óntvink, óntvóng, óntvange

Mofers

Wirkwaord

Lemma

óntvange /ʊ́n̥t'v̥áŋə/

1. (euvergenkelik) zakes verkriege, wie van loean, geldj of berichte
2. (euvergenkelik) gasten ónthaolen en verzorge (mit aetes, drinkes en meis ouch vermaak)
3. (ergatief) (ajerwèts) inne wor waere

   Dae Henk is get óntvange, meh det zów ich ouch zeen wen ich in zónne verkesstal ènne mós laeve.

Aafbraeking

• ónt-vang-e

Synoniem

• bekómme

Aafleijinge

• óntvangs, óntvenger

Verwantje wäörd

• kriege, toekriege
• [2] ónthaole

Samestelling

• ónt- + vange

Verveuging

		ich		doe		det		veer		geer		zie		deilwaord
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
hujigen tied	sjrif	óntvang		óntvings		óntvingk		óntvange	óntvangen	óntvangk óntvingk		óntvange	óntvangen	óntvangendj
	IPA	/ʊ́n̥t'v̥àŋ/		/ʊ́n̥t'v̥ɪ̀ŋ̊s/	/ʊ́n̥t'v̥ɪ̀ŋz/	/ʊ́n̥t'v̥ɪ̀ŋ̊k/	/ʊ́n̥t'v̥ɪ̀ŋg/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	/ʊ́n̥t'v̥àŋ̊k/ /ʊ́n̥t'v̥ɪ̀ŋ̊k/	/ʊ́n̥t'v̥àŋg/ /ʊ́n̥t'v̥ɪ̀ŋg/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	/ʊ́n̥t'v̥áŋəɲɟ/
vergangen tied	sjrif	óntvóng		óntvóngs		óntvóng		óntvónge	óntvóngen	óntvóng †óntvóngk		óntvónge	óntvóngen	óntvange	óntvangen
	IPA	/ʊ́n̥t'v̥ʊ̀ŋ/		/ʊ́n̥t'v̥ʊ̀ŋ̊s/	/ʊ́n̥t'v̥ʊ̀ŋz/	/ʊ́n̥t'v̥ʊ̀ŋ/		/ʊ́n̥t'v̥ʊ́ŋə/	/ʊ́n̥t'v̥ʊ́ŋən/	/ʊ́n̥t'v̥ʊ̀ŋ/ /ʊ́n̥t'v̥ʊ̀ŋ̊k/	/ʊ́n̥t'v̥ʊ̀ŋ/ /ʊ́n̥t'v̥ʊ̀ŋg/	/ʊ́n̥t'v̥ʊ́ŋə/	/ʊ́n̥t'v̥ʊ́ŋən/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/
gebi-jjendje wies	sjrif			óntvang!				óntvange-v'r		óntvangk! óntvangtj!
	IPA			/ʊ́n̥t'v̥àŋ/				/ʊ́n̥t'v̥áŋəvər/		/ʊ́n̥t'v̥àŋ̊k/ /ʊ́n̥t'v̥àŋ̊c/	/ʊ́n̥t'v̥àŋg/ /ʊ́n̥t'v̥àŋɟ/
substantivering		infinitief		gerundium I		gerundium II		supinum				participium
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal		liaison		radikaal		liaison
	sjrif	óntvange	óntvangen	óntvang ó		óntvange	óntvangen	óntvangentaere		óntvangentaeren		óntvange		óntvangen
	IPA	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	/ʊ́n̥t'v̥àŋ/	/ʊ́n̥t'v̥àŋ/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən̥'tɛ̀:re/		/ʊ́n̥t'v̥áŋən̥'tɛ̀:ren/		/ʊ́n̥t'v̥áŋə/		/ʊ́n̥t'v̥áŋən/

In anger spraoke

[1]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: óntvange

Frans: recevoir(fr:) Ingels: receive(en:) Japans: もらう(ja:), 迎える(ja:) Koreaans: 받다(ko:) Nederlandjs: ontvangen

Pruus: bekommen, empfangen Spaans: recibir Tagalog: tanggapin(tl:) Zweeds: få, anamma, ta emot, motta

[2]

bewirk

• Algemein Gesjreve Limbörgs: óntvange
• Ingels: entertain, host^(en:)
• Nederlandjs: ontvangen
• Sjinees: 儐^(zh:)
• Viëtnamees: chiêu đãi^(vi:)

Bieveugelik naamwaord

Neet-lemma

óntvange /ʊ́n̥t'v̥áŋə/

1. (neet-lemma) bieveugelik voltoeadj deilwaord van óntvange

Aafbraeking

• ónt-vang-e

Verbuging

		inkelvaad						mieëvaad		predikatief
		mannelik		vrouwelik		ónziejig				geslechtelik		ónziejig
		radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison	radikaal	liaison
positief	sjrif	óntvange †óntvangene	óntvangen †óntvangenen	óntvange	óntvangen	óntvange	óntvangen	óntvange	óntvangen	óntvange	óntvangen	óntvange	óntvangen
	IPA	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/ /ʊ́n̥t'v̥áŋə̽nə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/ /ʊ́n̥t'v̥áŋə̽nə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/
partitief	sjrif											—
	IPA											—

		inkelvaad	mieëvaad
flexieadverbiaal (positief)	sjrif	(wie) óntvanges (toe)	(wie) óntvangentj (geer)
	IPA	/wì: ʊ́n̥t'v̥áŋəs tú:/	/wì: ʊ́n̥t'v̥áŋəɲ̊c ʝ̊é:r/
flexieadverbiaal (kómparatief)	sjrif	—	—
	IPA	—	—

In anger spraoke

• Ingels: received^(en:)

Zelfstenjig naamwaord

Neet-lemma

óntvange ó /ʊ́n̥t'v̥áŋə/

1. (gerundium) gerundium II van óntvange
   

Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking

• ónt-vang-e

Verbuging

		inkelvaad		mieëvaad
		radikaal	liaison	radikaal	liaison
nom.	sjrif	óntvange	óntvangen	—
	IPA	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	—
dim.	sjrif	—		—
	IPA	—		—
dat.	sjrif	óntvange	óntvangen	—
	IPA	/ʊ́n̥t'v̥áŋə/	/ʊ́n̥t'v̥áŋən/	—

Wirkwaord

Neet-lemma

óntvange /ʊ́n̥t'v̥áŋə/

1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van óntvange
2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van óntvange
3. (neet-lemma) participium van óntvange
4. (neet-lemma) voltoeadj deilwaord van óntvange

Aafbraeking

• ónt-vang-e