drieve

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Wirkwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

drieve /drí:ve/

  1. (óneuvergenkelik) rösten oppe oppervlakdje van 'n vleujstóf
  2. (óneuvergenkelik) (euverdrechtelik) inne lóch hange (gezag van wolke)
  3. (euvergenkelik) emes of get veur zich oet jage (wie van vieë)
  4. (euvergenkelik) (euverdrechtelik) mit krach get örges in houwe
    Drief dae nagel door 't hout haer mitten hamer!
  5. (óneuvergenkelik) (euvergenkelik) taenge de wins of de noead van anger luuj get aksepteren of oetveure
    Dae drief ziene zin waal, egaal wie.
  6. (óneuvergenkelik) (euvergenkelik) flotter meziek make, 't tempo opveure (bie blaosmeziek)
  7. (óneuvergenkelik) 'nen toean hoger make dore luppespanning te verhuuege (bie blaosmeziek)
Aafbraeking
  • drie-ve
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • Dan drief mich/dich 't water de móndj oet: Dan bön ich/bös toe sterk gerich op aete.
  • emes taenge de wenj drieve
  • emes toet get drieve: door noeadzaak gedwónge waere get te doon
  • drieven op emes: es veurnaamste veuroetdujendje krach optraeje
    't Trómmelkorps van Mofert dreef op die veer van Roeme.

Verveuging[bewirk]

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif drief driefs drief drieve drieven drief drieve drieven drievendj
IPA /drí:f/ /drí:v/ /drifs/ /drivz/ /drif/ /driv/ /drí:ve/ /drí:ven/ /drif/ /driv/ /drí:ve/ /drí:ven/ /drí:veɲɟ/
vergangen tied sjrif dreef
dreif
dreefs
dreifs
dreef
dreif
dreve dreven dreef dreve dreven gedreve gedreven
IPA /dré:f/
/drɛ́i̯f/
/dré:v/
/drɛ́i̯v/
/dré:fs/
/drɛ́i̯fs/
/dré:vz/
/drɛ́i̯vz/
/dré:f/
/drɛ́i̯f/
/dré:v/
/drɛ́i̯v/
/dré:ve/ /dré:ven/ /dré:f/ /dré:v/ /dré:ve/ /dré:ven/ /ɣə'dré:ve/ /ɣə'dré:ven/
vergangen tied
(kónjunktief)
sjrif dreef dreefs dreef dreve dreven dreef dreve dreven gedreve gedreven
IPA /dré:f/ /dré:v/ /dré:fs/ /dré:vz/ /dré:f/ /dré:v/ /dré:ve/ /dré:ven/ /dré:f/ /dré:v/ /dré:ve/ /dré:ven/ /ɣə'dré:ve/ /ɣə'dré:ven/
gebi-jjendje wies sjrif drief! drieve-v'r drieftj!
drief!
IPA /drí:f/ /drí:v/ /drí:vever/ /drì:f(c)/ /drì:v(ɟ)/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif drieve drieven gedriefs ó drieve drieven drieventaere drieventaeren gedrieve gedrieven
IPA /drí:ve/ /drí:ven/ /ɣə'drì:fs/ /ɣə'drì:vz/ /drí:ve/ /drí:ven/ /drí:ven̥'tɛ̀:re/ /drí:ven̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'drí:ve/ /ɣə'drí:ven/

In anger spraoke[bewirk]

[1]

[3]

[5]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

drieve ó /drí:ve/

  1. (gerundium) gerundium II van drieve
Raod

Deze vorm guldj es neutraal spraokgebroek.

Aafbraeking
  • drie-ve

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif drieve drieven
IPA /drí:ve/ /drí:ven/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif drieve drieven
IPA /drí:ve/ /drí:ven/

Wirkwaord[bewirk]

Neet-lemma[bewirk]

drieve /drí:ve/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van drieve
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van drieve
Aafbraeking
  • drie-ve