kop

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kop m /kɒp/

  1. (liefdeil) e wichtig liefdeil, gans ane baovekantj van 't lief, worin zich de herren enne meiste zintuug bevinje
  2. (euverdrechtelik) 't hoogste of 't vurste deil
  3. (euverdrechtelik) de veurkantj van 'n muntj
  4. (euverdrechtelik) e deil van 'ne nagel, namelik 't plat, róndj deil worop me huitj mitten hamer
Aafbraeking
  • kop
Synoniem
Zagswies
  • 'ne beslaope kop: hieël meug uige
    • Ich höb Jan gevraog det te doon, meh juus haw dae te zieër 'ne beslaope kop.
  • 'n Ineingestoekdje vrouw haet de kop oppe sjouwers.

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kop köp
IPA /kɒp/ /kɒb/ /kʲœp/ /kʲœb/
dim. sjrif köpke köpken köpkes
IPA /kʲœpkʲe/ /kʲœpkʲen/ /kʲœpkʲes/ /kʲœpkʲez/
dat. sjrif kop köp
IPA /kɒp/ /kɒb/ /kʲœp/ /kʲœb/

In anger spraoke[bewirk]

[1]