kop

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nieëderlandjsj

Zèlfstenjig naomswaordj

kop m

  1. (ruugspraok) Kóp.

Buging

(ABN) inkelvaadj mieëvaadj
èègenersval (gans): kop koppen
èègenersval (klènder): kopje kopjes
w.n.b. g'm broeke edv. èn rkv. zuuch óntlègking