kop

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

kop m /kɒp/

  1. (liefdeil) e wichtig liefdeil, gans ane baovekantj van 't lief, worin zich de herren enne meiste zintuug bevinje
  2. (euverdrechtelik) 't hoogste of 't vurste deil
  3. (euverdrechtelik) de veurkantj van 'n muntj
  4. (euverdrechtelik) e deil van 'ne nagel, namelik 't plat, róndj deil worop me huitj mitten hamer
Aafbraeking
  • kop
Synoniem
Aafleijinge
Verwantje wäörd
Zagswies
  • al/alles oppe kop zitte: örges einen óngerein van make
  • 'ne beslaope kop: hieël meug uige
    • Ich höb Jan gevraog det te doon, meh juus haw dae te zieër 'ne beslaope kop.
  • Det is mich/dich dore kop gegange: Det bön ich vergaete.
  • 'n Ineingestoekdje vrouw haet de kop oppe sjouwers.
  • emes de ouge oete kop kratse: vals doon taengen emes
  • emes oppe kop sjiete: es óngergesjikdje mach höbben euver emes dae baove dich steit
    Die ajers höbbe nieks euver det jónk te zègke; dae sjietj häör oppe kop.
  • emes veure kop stoeate
  • Haad(j) miene kop meh vas: Ich veul al get (ergs) aankómme.
  • zich de kop braeken euver get: hieël zwaor euver get naodinke
  • get oppe kop zitte: örges 'nen óngerein van make
    Geer zitj mich die ganse kamer oppe kop!
  • de tent oppe kop zitte: örges 'nen óngerein van make
  • de zaak oppe kop zitte: örges 'nen óngerein van make
  • 'ne kop wie e boeanekaar höbbe
  • zich (neet) oppe kop laote sjiete: zich (neet) laoten óngerdökke door leger-geplaatsdje
  • zich de ougen oete kop (mótte) sjame: zich hieël erg (mótte) sjame

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif kop köp
IPA /kɒp/ /kɒb/ /kʲœp/ /kʲœb/
dim. sjrif köpke köpken köpkes
IPA /kʲœpkʲe/ /kʲœpkʲen/ /kʲœpkʲes/ /kʲœpkʲez/
dat. sjrif kop köp
IPA /kɒp/ /kɒb/ /kʲœp/ /kʲœb/

In anger spraoke[bewirk]

[1]