hóndj

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

'nen hóndj

Mofers[bewirk]

Zelfstenjig naamwaord[bewirk]

Lemma[bewirk]

hóndj m /hʊ́ɲɟ/

  1. (bieëster) Canis lupus familiaris: e roufbieës det vanne wouf aafstamp en es hoesbieës wuuertj gehaje
Aafbraeking
  • hóndj
Aafleijinge
Synonieme
Zagswies
  • eine volge wie 'nen hóndj: hieël troew en volgzaam zeen, good loesteren en bevaelen of opdrachten opvolgen of oetveure
  • d'n hóndj op zeen: kepót of verslete zeen, nimmieë in staot tot doorgaon zeen
  • krank wie 'nen hóndj: hieël krank
  • Die keukskes guuefs se nanneet anen hóndj; zelfs de hinne vraete die neet!

Verbuging[bewirk]

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif hóndj hónj
IPA /hʊ́ɲɟ/ /hʊ̀ɲ/
dim. sjrif huundje huundjen huundjes
IPA /hʉ̜̀ɲ̊ce/ /hʉ̜̀ɲ̊cen/ /hʉ̜̀ɲ̊ces/ /hʉ̜̀ɲ̊cez/
dat. sjrif hóndj hónj
IPA /hʊ́ɲɟ/ /hʊ̀ɲ/
inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif hóndj huunj
IPA /hʊ́ɲɟ/ /hʉ̜̀ɲ/
dim. sjrif huundje huundjen huundjes
IPA /hʉ̜̀ɲ̊ce/ /hʉ̜̀ɲ̊cen/ /hʉ̜̀ɲ̊ces/ /hʉ̜̀ɲ̊cez/
dat. sjrif hóndj huunj
IPA /hʊ́ɲɟ/ /hʉ̜̀ɲ/

In anger spraoke[bewirk]