gaon

Van Wiktionary
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Lèmbörgsj

Oetspraok

Aafkóms

  • E Lèmbörgsj heimwaordj aafkómstig oed g'm Doetsje es *gē.

Wèrkwaordj

gaon

  1. (Hoeaglèmbörgsj) Zich in 'n bepaoldj richting bewaege, meises eweg ven g'm spraekere.
    Ich gäön den waal sjóppes.
  2. (Hoeaglèmbörgsj) Eweggaon, vertrèkke.
    Gönk v'r?
  3. (Hoeaglèmbörgsj) Stèrve.
    Achterdet t'r ziene deens had verstrank, góng d'r.
  4. (Hoeaglèmbörgsj) Verdwiene, verzwinje.
    Det versjeen ènde góng.
  5. (Hoeaglèmbörgsj) Wuuerdj gebroek óm g'm drèkke nagtieje tö vórme.
    Èn noe gaone 'ch slaope.
  6. (Hoeaglèmbörgsj) Wuuerdj gebroek óm g'm nagtieje tö verstèrke, die zatsj bekömp den twieë persoeansvörm èn eitj óngerwèrp.
    Die geit geit in ge wèè gäön staon.
  7. (Hoeaglèmbörgsj) Verlaote.

Voging

  • Dit oetwaasj kèntj nag gein voging; es se-n 'm wèts, maags se-n 'm haervoge.

Zèlfhed

  • [1, 2, 3, 4, 7] goon.